Vanochtend las ik in de Volkskrant het artikel ‘Kledingzaak eruit, tattooshop erin’ waaruit blijkt dat het aantal tattooshops in Nederland heel hard groeit. Niet erg verbazend want tatoeages zijn weer helemaal in de mode. Kijk op zondagavond maar naar Studio Sport. En afgelopen week nog is een bioscoopketen met een actie gestart waarbij je het logo van de keten op je lijf kan laten tatoeëren in ruil voor een jaar gratis bioscoopbezoek. En gisteren werd ik ook nog gewezen op een artikel over ‘Els uit Breda’ die het logo van de PVV op haar arm heeft laten tatoeëren. Een soort meeuw, dus. Mijn keuze zou het niet zijn. Ik heb niks met meeuwen. Ik vind het onheilspellende, agressieve aaseters. Geef mij dan maar een koolmees. Of een ijsvogel. Maar in elk geval geen meeuw. Zelf heb ik nooit overwogen om een tattoo te nemen maar misschien is het toch wel wat voor me. Ik zat bijvoorbeeld te denken aan een logo van Aalsmeerse Belangen op een van mijn beide onderarmen. Lijkt me best handig in verkiezingstijd in plaats van zo’n stropdas met partijlogo. En misschien doe ik dan een tattoo van het gemeentewapen van Aalsmeer op een van mijn bovenarmen. Of in mijn nek. Maar wat doe ik met de spreuk ‘Retine quod habes’? Het aanbrengen van al die letters lijkt me best pijnlijk. Het is op zichzelf wel een mooi motto. Nou, ik ga er nog maar eens even rustig over nadenken.
Bij het opschrijven van de woorden ‘Retine quod habes’ moet ik trouwens meteen denken aan de debatavond van afgelopen woensdag. Ik was te gast bij PACT Aalsmeer voor een debat over kunst en cultuur. Hoe behoud je het goede als je ook verandering beoogt? De avond werd afgetrapt met een prachtige film van Jan Daalman en Gerard van Schie waarin een aantal mensen hun visie op kunst en cultuur in Aalsmeer met ons deelden. Ik vond die visies erg inspirerend. De wens om meer samen te werken en om verandering te gebruiken voor verbetering stond centraal. Het was erg prettig om te merken dat er steun is voor onze keuze om in te zetten op een structureel aanbod van cultuureducatie op alle Aalsmeerse basisscholen. Ook de keuze om een deel van het subsidiebudget flexibel te maken om vernieuwing en verbreding van het aanbod te stimuleren, werd volgens mij onderschreven. En het inzetten van combinatiefunctionarissen begint nu al zijn vruchten af te werpen. In Aalsmeer-Oost is een laagdrempelig aanbod van buitenschoolse sport- en cultuuractiviteiten
Natuurlijk werden er ook zorgen uitgesproken en vragen gesteld. Hoe houden we het activiteitenaanbod op peil en is daarin meer coordinatie nodig? Hoe houden we alle vrijwilligers betrokken en gemotiveerd? Hoe kunnen we de brede wens om meer samen te werken vormgeven en moet de gemeente daarin niet meer regie voeren? Ik begrijp heel goed dat die vragen leven en er wordt door heel veel mensen hard gewerkt aan de beantwoording ervan. Uit de film bleek dat KCA de keuze heeft gemaakt om de exposities van beeldende kunst in het Oude Raadhuis op eigen benen te laten staan en zonder subsidie voort te zetten. Ik juich die keuze toe en ben benieuwd naar de plannen. Met KCA en De Hint voeren we gesprekken over de invulling van de rest van het culturele aanbod, het omvormen van het muziekonderwijs en over intensiever gebruik van de aanwezige podia en ruimtes. Ook zijn we in gesprek met de Amstelland Bibliotheken over hun aanbod en huisvesting. En in februari organiseren we weer een Cultuurplatform waar het hele culturele veld met elkaar in gesprek kan gaan. Ik heb het gevoel dat we op de goede weg zijn en hoop oprecht dat alle betrokkenen de inspiratie van afgelopen woensdag vast kunnen houden.
Gertjan van der Hoeven
AB-wethouder Gertjan van der Hoeven schrijft regelmatig een weblog op de website van de gemeente Aalsmeer.